27.4.12

Hardkorowy Koksu pobił przeciwnika o nazwisku na literę N.
Nowa księżna angielska już w ciągu roku nauczyła się bycia Prawdziwą
I bez problemów ładnie dziś wygląda oraz się porusza.
We Francji kandydaci odcięli się od swych de - rankingujących prezydenckich partnerek,
podczas gdy Borat został banitą i wygnańcem z Wandii.

Z kolei w Polsce młodzież zaostrza swe seksualne oczekiwania,
maleje poparcie dla obecnego premiera,
łatwiej jest umrzeć z powodu braku leków na nowotwory,
a były znany prezenter został skazany za kazirodztwo z nieletnim synem,
choć nie stwierdzono przy tym pedofilii i molestowania.

Jeszcze w dnia tego ciągu spytał mnie przyjaciel „co słychać?”.
I czy dalej piszę, że „pociąć się można”.
Z powodu zbliżającego się ciepłego weekendu odpowiedziałem
wymijająco.

 

Na koniec okazuje się,
że poeci piszą tylko tragiczne wiersze,
bo nawet te najwspanialsze liryki
(te sonety Petrarki czy powiedzmy Grochowiaka)
umierają z zapomnienia albo – też nie daj Bóg – spełnienia,
a PT Czytelnicy uciekają od balastu niezrozumienia
do prostego poszukiwania chlebowszczanego hedonizmu.
I wtedy poeci oraz zwykli ludzie stają po różnych stronach bytu,
pierwsi nieprzygotowani na życie,
drudzy nieprzygotowani na śmierć.
Księgarze niczemu tu nie są winni,
oni jedynie szanują wyniki głosowania nogami.

Ogłoszenie Wielkanocne

 (rozważania pod prysznicem)

25.3.12

Diabeł jest bodaj najmodniejszą ze wszystkich istot. Dlaczego?
Bo jego istota polega na założeniu ,
że zawsze idzie on z duchem czasu, gdyż to właśnie on sam definiuje,
czym jest tenże duch.  Jeśli zatem chcemy zrozumieć stan rzeczy,
musimy diabła odszukać
do czego wiosna wydaje się być najodpowiedniejsza.

Z tym jednak, że jest to zadanie poniekąd ryzykowne.
Ponieważ wszelakie dzisiejsze nauki z gruntu opierają się na kierowaniu
przedstawicieli szatana w niebyt, już samo wspominanie
o nim z pewnością  wydać się może nienaukowe. Z kolei poszukiwanie owo
wydawać się też może  passe literacko,  co przy klasycystycznym ujęciu tematu
wydaje się oczywiste na tyle,
że aż zasnąć można.

Natomiast przed takim zarzutem można się obronić prowadząc bloga,
choćby takiego, jak mój.
A wręcz nawet skorzystać z (nie)istnienia diabła poszukując go wszędzie tam,
gdzie on być (nie)może. Te jednak poszukiwania rodzą
niebezpieczeństwo kolejne, metafizyczne.
Otóż szukając diabelskich znamion, chcąc nie chcąc, za diabłem podążamy.
I szybko dochodzimy do sytuacji w  której nie sposób już powiedzieć
czy to my tropimy diabła, czy też diabeł w swoje diabelstwo nas wciąga.
Przestajemy wiedzieć, czy podążamy za nim, bo go śledzimy czy też śledzimy go, bo to on chce, abyśmy  za nim bieżeli(za  „bieżeli” poniekąd przepraszam, jest ono niestety reminiscencją moich późnozimowych reminiscencji bożonarodzeniowych).

Powszechnie wiadomo, że nikt nie jest w stanie rozstrzygnąć owych wątpliwości, gdyż – jak wynika z tysięcy zapisków –
diabeł jest w oszustwie przebiegły, a  przy tym zawsze nad wyraz współcześnie wyedukowany oraz, a jakże, zwykle nad nas  inteligentny.
Tu powołać się chciałbym na jedno
ze świadectw najstarszych, bo aż z XIII wieku.
O ile ktoś rozważania te jeszcze pamięta,
Św. Tomasz z Akwinu bez wątpliwości udowodnił naturę bezcielesną Złego,
a przy tym władzę jego nad materią niemalże sięgającą absolutu.
Świadectwem poważnym jest też dyskurs pomiędzy Mefistofelesem,
a Czarownicą, zanotowany przez niejakiego  Johanna Wolfganga Goethe
wybrzmiały mniej więcej w ten sposób:

Czarownica:  Z radości prawiem obłąkana, że widzę znów mości szatana!
Mefistofeles:   Zabraniam, aby mnie tak zwano!
Czarownica:  Cóż zawiniło wam to miano?
Mefistofeles:   Od dawna w bajki je wpisano,
lecz ludzie mają  stąd korzyści mało.

I tak oto dochodzimy do prawdziwego wątku tej dysputy, roli płci w świecie ludzi.
A, jak powszechnie na portalach wiadomo,  od płci do mody już tylko pół kroku.

Otóż diabeł wiosną, w zależności od płci poszukiwacza, jest płci tej przeciwieństwem,
co prawdą jest absolutną, jeśli zapomnimy na chwilę o problemach definicyjnych dotykających homo sapiens w związku z tzw. mniejszościami seksualnymi
(w tychże jednak przypadkach diabeł ma również swoje stosowne personifikacje). Niemały wpływ na taki stan rzeczy mają – bliskie okrutnie diabelstwu – kostuchy mody, zwane częściej modelkami, a czasem nawet celebrytkami.
W imieniu diabła nieraz też występuje stwór określany jako „kobita diabeł” oraz wiadomo, że „gdzie diabeł nie może, tam babę pośle”, więc zdziwienia żadnego diabelstwo owo budzić już nie może, przy czym z wiosną siła jego rośnie i na ulice się przekłada,
na oczy rzuca…

Nijak wtedy założyć się nie da, że kobieta to samo dobro,
co niestety widomym jest znakiem, że Zły (duch) w nas rośnie,
a nie że opuszcza.  W ostatecznym rachunku przychodzi więc przyznać,
że  dziś, w marcu 2012 oku, diabeł jest obecny wszędzie i wszyscy my (faceci)
z nim walczymy. Warto tę prawdę potraktować poważnie tym bardziej,
że potwierdza ją zarówno nowoczesna teoria systemów
społecznych Niklasa Luhmanna,
jak i  literatura piękna w wydaniu choćby Karen Christentze von Blixen-Finecke.

A do tego przecież, zgodnie ze starą teologiczną maksymą o demonach należy myśleć,  acz niby jedynie z umiarem. Skoro zaś kobiety są tychże demonów ucieleśnieniem, aby myślenie o nich samo nie stało się formą opętania musimy je racjonować, czytaj: zajmować się podobnymi radościami, choćby jeżdżeniem na motocyklach czy lotami na paralotni (uf, znów jakaś para się mi tu pojawia!),
lub, za czym akurat nie przepadam, uczestniczyć w innych formach eliminacji do nagrody Darwina
(można poczytać: http://pl.wikipedia.org/wiki/Nagrody_Darwina) .

Jesteśmy więc obecnie, co udowodniono, przez diabła owładnięci.
Dlatego też moje rozważania polecam uzupełnić udanymi egzorcyzmami, czego Wam i sobie w związku z właśnie rozpoczętą PT Wiosną życzę. Polecam zaś zwłaszcza te, które kojarzą się
z fetyszyzmem wedle teorii psychoanalizy
pana Z.F.

13.03.12

anioły potraciły siły

jeszcze walczy
do tlenu podłączony rurką przez szesnaście godzin
z ręką skłutą od insuliny
z pampersem najczęściej

kiedy dzwonię
kiedy Dzwonię w jego dobry dzień
mówi
                przyjedź trzeba porozmawiać
                co oni tam no wiesz z tą Polską
                nie po to Walczyliśmy przecież

lubię przyjeżdżać
Nie lubię przyjeżdżać
rozmowa jest płytka
jak telewizyjne wiadomości

coraz rzadziej powie coś więcej
Wspomnienia się wygładzają
pozostają te płaskie pięknie-dobre
z młodości

tak trudno mu znieść że Już nie jest mężczyzną
czy aby ( on nie wierzy w Boga)
Pan Bóg nie zapomniał
ale nie Może nie
przecież Jeszcze walczy